Justyna Karolak dziwi się światu. Tym napisem wita wszystkich tablica wjazdowa do miasta, jakim jest Karolakowo. A pod spodem, drobnym maczkiem, widnieje jeszcze dopisek: „Jaką cudowną rzeczą jest oko! Swoje uważam za prawdziwy miękki aparat fotograficzny, który robi zdjęcia nie świata zewnętrznego, lecz mojej najtwardszej myśli i myśli jako takiej.” Z pozdrowieniem dla Salvadora Dali, wita w swoim mieście, na osobistym blogu – Justyna Karolak. Zanim rozpoczniesz zwiedzanie, pozwól najpierw, że się przedstawię: notki "O mnie" i "Kontakt" – znajdziesz w Archiwach – Styczeń 2013.
wtorek Sierpień 22nd 2017
JUSTYNA KAROLAK DZIWI SIĘ ŚWIATU. TYM NAPISEM WITA WSZYSTKICH TABLICA WJAZDOWA DO MIASTA, JAKIM JEST KAROLAKOWO. A POD SPODEM, DROBNYM MACZKIEM, WIDNIEJE JESZCZE DOPISEK: „JAKĄ CUDOWNĄ RZECZĄ JEST OKO! SWOJE UWAŻAM ZA PRAWDZIWY MIĘKKI APARAT FOTOGRAFICZNY, KTÓRY ROBI ZDJĘCIA NIE ŚWIATA ZEWNĘTRZNEGO, LECZ MOJEJ NAJTWARDSZEJ MYŚLI I MYŚLI JAKO TAKIEJ.” Z POZDROWIENIEM DLA SALVADORA DALI, WITA W SWOIM MIEŚCIE, NA OSOBISTYM BLOGU – JUSTYNA KAROLAK. ZANIM ROZPOCZNIESZ ZWIEDZANIE, POZWÓL NAJPIERW, ŻE SIĘ PRZEDSTAWIĘ: NOTKI "O MNIE" I "KONTAKT" – ZNAJDZIESZ W ARCHIWACH – STYCZEŃ 2013.

Archiwum dla Sierpień, 2017

O substancjach trollożywnych i broni trollobójczej

O substancjach trollożywnych i broni trollobójczej

Pierwszy osobisty troll, którego zdobywasz w sieci, dziwi. Drugi – cieszy. Pomiędzy trzecim a dziesiątym, miotając się naprzemiennie wśród własnej irytacji i pogardy, ostatecznie obojętniejesz. Ale od dziesiątego trolla wzwyż, zaczynasz bezsilnieć i wątpić. Nie w trolla, lecz w siebie. Ja, która przez szmat czasu nie rozumiała, czym jest hejt, dziś pochylam się w zadumie nad tym mianem. Nadal upieram się przy opinii, że sformułowanie „mowa nienawiści”, które [...]

Uważaj, bo powinieneś – refleksja karolakowa

Uważaj, bo powinieneś – refleksja karolakowa

Dziś dowiedziałam się o śmierci mojego kolegi z dzieciństwa – kolegi z klasy szkoły podstawowej. Jestem za młoda na to, by dowiadywać się, że moi rówieśnicy nie żyją. Życie ścisnęło mi gardło, i zagroziło: – Uważaj, już czas. Zawsze jest czas na to, żeby uważać. Bo zawsze trzeba uważać. Na innych i na siebie. Każdy może zniknąć. W każdej chwili. Nie boisz się tego, Justyno? Bo powinnaś. Boję się, przyznaję. Boję się dopuścić do świadomości, jak [...]